Οι "αληθινές"...γυναίκες

“Πάντα ήθελα να φύγω. Να πετάει η ψυχή μου σαν τα πουλιά. Να νοιώθω την γλύκα μιας ατέλειωτης φυγής». Αυτό είναι ένα απόσπασμα από την συνέντευξη της Αλκυόνης Παπαδάκης στην ιστοσελίδα του εκδοτικού οίκου ΔΙΟΠΤΡΑ. 

Λόγια βγαλμένα από τη ψυχή της, μια συγγραφέας, ονειροπόλα όπως συχνά την χαρακτηριζε ο πατέρας της. Η λατρεμένη για αρκετούς συγγραφέας  δεν είναι η μόνη που είναι ονειροπόλα ούτε ένα ανήσυχο πνεύμα. Γύρω μας υπάρχουν πολλές γυναίκες που ψάχνουν μέσα από τα βιώματα τους να εκφράσουν είτε το πόνο τους, είτε τη χαρά τους γραφώντας η κάθε μια την δική της ιστορία.  Είναι οι γυναίκες που γνωρίζουν καλά τι θέλουν από την ζωή τους, ξέρουν να διεκδικούν και μάχονται για το καλύτερο. Είναι οι γυναίκες που υλοποιούν τα όνειρα τους και αφοπλίζονται με δύναμη για τα πιστεύω τους. Είναι οι μικρές που μεγαλώνουν με μια δόση αυταρχισμού, αδιαφορίας και πολλές φορές κακοποίησης. Είναι οι γυναίκες που ζούνε ανάμεσα μας και δεν γνωρίζουμε καν την ύπαρξή τους. Είναι αυτές που ξέρουν να κρύβουν τον πόνο τους, λόγω εγωισμού, αξιοπρέπειας και ίσως φόβου. Που πρέπει οι άντρες να σέβονται και να αγαπούν περισσότερο, με τα οποιονδήποτε «λάθη» τους. Είναι οι γυναίκες που αξίζουν τον σεβασμό των άλλων γυναικών και όχι το χλευασμό τους. Γιατί αυτές είναι οι σωστές γυναίκες και όχι οι δήθεν, οι κάπως, και οι αλλιώς…