28/06/2020
Πρέπει να κλείσει ένα "κεφάλαιο";
Μήπως πρέπει να "κλείσουμε" κάποιες παλιές εκκρεμότητες; Μήπως ήρθε η στιγμή να "ξεχάσουμε" και να "ζήσουμε" πλέον με τις δικές μας αναμνήσεις. Να τις κρατήσουμε φυλαγμένες στην καρδιά και στο μυαλό μας και να αναλογιστούμε εάν έφτασε η κορύφωση αυτό που κάποτε είχαμε ονειρευτεί. Τα πάντα ρει άλλωστε και πάντοτε αυτό πρέπει να κάνουμε. Mήπως ήρθε η στιγμή να κάνουμε μια επανεκκίνηση ζωής που έχει λόγο και αξία; Να ξεφύγουμε από τα "πρέπει", τα "μήπως", τα "ίσως" και "εάν μπορώ". Mήπως πρέπει να προχωρήσουμε και να δώσουμε τις ευκαιρίες που κάπου κρυφά έχουμε μέσα στο μυαλό μας και επιθυμούμε να αποκτήσουμε. Μήπως πρέπει να κλείσει ένα "κεφάλαιο" που άνοιξε τυχαία και απρόβλεπτα και να "ξεχάσουμε» μια αγάπη που τελικά αποδείχθηκε ότι μόνο εμείς πιστεύαμε ότι θα έχει ένα καλό τέλος. Όλα τα όμορφα πράγματα κάποτε τελειώνουν, μπορεί να φύγεις με πληγωμένη τη καρδιά αλλά πάντοτε κρατάς τις καλές αναμνήσεις και μόνο. Δεν μπορώ να ξέρω πότε τελικά θα φτάσει το τέλος και το πώς θα πρέπει να το αντιμετωπίσω. Κανένας και τίποτε δεν χάνεται και ο χρόνος δείχνει το δρόμο που ο κάθε ένας από εμάς θέλει να "διανύσει".
Πρέπει να κλείσει ένα "κεφάλαιο";
Μήπως πρέπει να "κλείσουμε" κάποιες παλιές εκκρεμότητες; Μήπως ήρθε η στιγμή να "ξεχάσουμε" και να "ζήσουμε" πλέον με τις δικές μας αναμνήσεις. Να τις κρατήσουμε φυλαγμένες στην καρδιά και στο μυαλό μας και να αναλογιστούμε εάν έφτασε η κορύφωση αυτό που κάποτε είχαμε ονειρευτεί. Τα πάντα ρει άλλωστε και πάντοτε αυτό πρέπει να κάνουμε. Mήπως ήρθε η στιγμή να κάνουμε μια επανεκκίνηση ζωής που έχει λόγο και αξία; Να ξεφύγουμε από τα "πρέπει", τα "μήπως", τα "ίσως" και "εάν μπορώ". Mήπως πρέπει να προχωρήσουμε και να δώσουμε τις ευκαιρίες που κάπου κρυφά έχουμε μέσα στο μυαλό μας και επιθυμούμε να αποκτήσουμε. Μήπως πρέπει να κλείσει ένα "κεφάλαιο" που άνοιξε τυχαία και απρόβλεπτα και να "ξεχάσουμε» μια αγάπη που τελικά αποδείχθηκε ότι μόνο εμείς πιστεύαμε ότι θα έχει ένα καλό τέλος. Όλα τα όμορφα πράγματα κάποτε τελειώνουν, μπορεί να φύγεις με πληγωμένη τη καρδιά αλλά πάντοτε κρατάς τις καλές αναμνήσεις και μόνο. Δεν μπορώ να ξέρω πότε τελικά θα φτάσει το τέλος και το πώς θα πρέπει να το αντιμετωπίσω. Κανένας και τίποτε δεν χάνεται και ο χρόνος δείχνει το δρόμο που ο κάθε ένας από εμάς θέλει να "διανύσει".

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου