Είναι όπως ένα σχοινί που το τραβάνε μέχρι να κοπεί. Ένα "σχοινί" που αιωρείται μέσα σε όλο αυτό το χάος που επικρατεί. Τι κι' εάν αυτό το "σχοινί" ενδεχομένως να σπάσει και γύρω του αφήσει μόνο τις αναμνήσεις. Δεν έχει πλέον όμως σημασία...Ο χρόνος "γιατρεύει" τα πάντα και το μόνο που μπορεί κάποιος να πει είναι: πάμε παρακάτω...Γιατί έτσι είναι πρέπει να πηγαίνουμε παρακάτω, γιατί η ζωή το απαιτεί. Η αισιοδοξία πρέπει να είναι όπλο μας και μια νέα αρχή είναι σημαντική. Άλλωστε, η πανδημία μας δίδαξε τουλάχιστον κάτι: ότι τίποτε δεν είναι δεδομένο και πρωταρχικά όχι προμελετημένο. Προχωράμε μπροστά και εάν αυτό το σχοινί έχει φτάσει στο κόμπο του μόνο ο χρόνος θα δείξει. Εμείς απλά τώρα ακροβατούμε και περιμένουμε με υπομονή το οποιοδήποτε αποτέλεσμα το οποίο ευχόμαστε να είναι θετικό για όλους μας και πρωταρχικά σε αυτούς που πραγματικά νοιάζονται για τους γύρω τους και όχι μόνο για τον εαυτό τους...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου